વ્હાલા ખાલા (માસી)!

12 જૂન 2025 નો દિવસ મારા માટે હંમેશા યાદગાર રહેશે — પરંતુ એક અફસોસજનક અને દર્દનાક યાદ તરીકે. બપોરનો સમય હતો, હવામાન ખૂબ જ ગરમ હતું. અચાનક સોશિયલ મીડિયા પર વીજળીની જેમ એક સમાચાર વાયરલ થયા કે અમદાવાદથી લંડન જઈ રહેલું વિમાન, ઉડાન ભર્યાની થોડી જ ક્ષણો બાદ એક હોસ્ટેલ પર જઈ ખાબક્યું જ્યાં મેડિકલના વિદ્યાર્થીઓ રહેતા હતા. આ ફ્લાઇટમાં કુલ 242 લોકો સવાર હતા, જેમાંથી માત્ર એક જ વ્યક્તિનો જીવ બચ્યો, બાકીના બધા જ લોકો જીવ ગુમાવી બેઠા. અને હોસ્ટેલમાં હાજર કેટલાય લોકો પણ આ અકસ્માતનો ભોગ બન્યા.

આ અકસ્માતના અલગ-અલગ વીડિયો જોઈને દિલ પહેલાથી જ આઘાતમાં હતું, ત્યાં જ આ દર્દનાક સમાચાર પણ મળ્યા કે આ ક્રેશ થયેલા વિમાનમાં મારા ખાલા પણ સવાર હતા, જેઓ પોતાની દીકરીને મળવા લંડન જઈ રહ્યા હતા. આ સમાચાર સાંભળતા જ રૂંવાડા ઉભા થઈ ગયા, મનમાં જાત-જાતના વિચારો આવવા લાગ્યા. દિલથી દુઆ કરી કે અલ્લાહ મારા ખાલાને બચાવી લે, પરંતુ અલ્લાહનો ફેંસલો લાગુ થઈ ચૂક્યો હતો. ખાલા આ ફાની દુનિયા (નશ્વર સંસાર) ને છોડીને પરલોક તરફ રવાના થઈ ચૂક્યા હતા, શહાદત પામી ચૂક્યા હતા, દુનિયાની મુશ્કેલીઓમાંથી મુક્તિ મેળવી આખિરત (પરલોક) નો આરામ મેળવવા માટે સ્થળાંતર કરી ચૂક્યા હતા... "ઇન્ના લિલ્લાહી વ ઇન્ના ઇલયહી રાજીઊન" (બેશક આપણે અલ્લાહના જ છીએ અને આપણે તેની જ તરફ પાછા ફરવાનું છે).

ખાલા મારા અમ્મી (માતા) કરતાં ઉંમરમાં નાના હતા, અમ્મીને તેમની સાથે ખૂબ જ ઊંડો સંબંધ હતો, બંને એકબીજાને ખૂબ પ્રેમ કરતા હતા. લંડન જતાં પહેલાં ખાલાએ અમ્મી પાસે ખાવાની એક વસ્તુની ફરમાઈશ (વિનંતી) પણ કરી હતી, જે સામાન્ય રીતે વરસાદની ઋતુમાં બનાવવામાં આવે છે. અમ્મીએ ખુશી-ખુશી તે વસ્તુ તૈયાર કરીને મોકલી આપી હતી. કેમ કે તેમનું લંડન જવાનું નક્કી થઈ ગયું હતું, તેથી તેમણે કહી દીધું હતું કે તે વસ્તુ ફ્રિજમાં મૂકી દેજો, હું પાછી આવીને ખાઈ લઈશ. પરંતુ કોને ખબર હતી કે તે પાછા ફરવાનો દિવસ ક્યારેય આવવાનો નથી અને તેમની આ મનપસંદ વસ્તુ ખાવાની ઈચ્છા અધૂરી રહી જવાની છે. ગુરુવારે જ્યારે તેઓ લંડન જવા માટે રવાના થયા, તે જ દિવસે અમ્મીએ તેમની તે મનપસંદ વસ્તુ તેમના ઘરે પહોંચાડવા માટે રવાના કરી દીધી. એક તરફ તેમની મનપસંદ વસ્તુ ઘરે પહોંચવાની હતી અને બીજી તરફ તેઓ મોતની સવારી પર સવાર થવા જઈ રહ્યા હતા. અમ્મીએ રડતા રડતા જણાવ્યું કે તેઓ લંડન જવા માટે ખૂબ ખુશ હતા. સ્વાભાવિક છે કે પોતાની દીકરીને મળવાની ખુશી કોને ન હોય! ચોક્કસપણે ઘણી બધી આશાઓ અને આકાંક્ષાઓ લઈને જઈ રહ્યા હશે, પરંતુ આ જ આ દુનિયાની હકીકત છે કે અહીં બધી ઈચ્છાઓ પૂરી નથી થતી, આ દુનિયા અચાનક ધોકો આપી જાય છે.

આ પ્રકારના અકસ્માતો દુનિયાના લોકો માટે મોટી ઇબ્રત (બોધપાઠ) છોડી જાય છે. આમાં સૌથી મોટી ઇબ્રત એ છે કે આ જિંદગીનો કોઈ ભરોસો નથી, તેનો અંત ક્યારે અને ક્યાં આવી જશે તે કોઈ નથી જાણતું. કુઆનમાં અલ્લાહે આ વાત અલગ-અલગ અંદાજમાં સમજાવી છે. એક જગ્યાએ અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "તમે ગમે ત્યાં હોવ, મૃત્યુ તમને આંબી જશે, ભલે તમે મજબૂત કિલ્લાઓમાં કેમ ન હોવ!" [અન-નિસા: ૭૮]. તેવી જ રીતે અલ્લાહનું ફરમાન છે: "અને કોઈ જીવ નથી જાણતો કે કઈ ધરતી પર તેનું મૃત્યુ થશે. બેશક અલ્લાહ જ બધું જાણનાર અને ખૂબ માહિતગાર છે." [લુકમાન: ૩૪]. કોઈ પણ વ્યક્તિને એ વાતનું જ્ઞાન નથી હોતું કે કઈ ભૂમિ પર તેનું મોત થશે.

અલ્લાહે એ પણ ફરમાવ્યું છે કે: "બેશક અલ્લાહનો નક્કી કરેલો સમય જ્યારે આવી જાય છે, ત્યારે તેને ટાળી શકાતો નથી, કાશ કે તમે સમજી શકતા!" [નૂહ: ૪]. એટલે કે જ્યારે કોઈ માણસના મોતનો સમય આવે છે ત્યારે તે ટળતો નથી, ન એક ક્ષણ આગળ થાય છે કે ન એક ક્ષણ પાછળ...

આવા અકસ્માતો પછી પણ જો માણસ પોતાની જિંદગી ન બદલે, આપસી નફરતને ન ભૂલે, બલ્કે એ જ જૂની દુશ્મની વાળી જિંદગી જીવતો રહે, તો તેનાથી મોટો વંચિત (અભાગી) કોઈ હોઈ શકે નહીં. માણસ દુનિયાના તુચ્છ સામાન માટે પોતાનાઓથી સંબંધ તોડી નાખે છે. વર્ષો વીતી જાય છે, ભાઈ-ભાઈ વચ્ચે વાત નથી થતી, ભાઈ-બહેનો વચ્ચે વાત નથી થતી, એક જ માતાનું દૂધ પીનારા એકબીજાના દુશ્મન બની જાય છે. પરંતુ જ્યારે આવા અકસ્માતો થાય છે, ત્યારે માણસ અફસોસ કરવા લાગે છે, પોતાની ભૂતકાળની જિંદગી પર શરમાવા લાગે છે અને વિચારવા લાગે છે કે કાશ મેં જનાર વ્યક્તિ સાથે સારો સંબંધ રાખ્યો હોત, પરંતુ તે સમયે અફસોસ કરવાથી કોઈ ફાયદો થતો નથી... આપણામાંથી કોઈના પર પણ આવી પરિસ્થિતિ આવે તે પહેલાં, અત્યારથી જ પોતાના દિલ સાફ કરી લો! પોતાનાઓને માફ કરી દો! જો તમે માતા-પિતાને નારાજ કર્યા હોય તો માફી માંગી લો! જો તમારા ભાઈ કે બહેન સાથે અથવા અન્ય કોઈ સગા સંબંધી સાથે તમારો સંબંધ તૂટી ગયો હોય તો તેને જોડી લો. જો તેના માટે નમવું પડે તો નમી જાઓ, અલ્લાહના સમ! તમારું આ નમવું તમને ઊંચા કરી દેશે... પ્યારા આકા (સલ્લલ્લાહુ અલયહી વ સલ્લમ) નું ફરમાન છે: "જે અલ્લાહ માટે નમે છે, અલ્લાહ તેને ઊંચો કરી દે છે."

આશરે ચાર દિવસની રાહ જોયા પછી સોમવારની રાત્રે અઢી વાગ્યે ખાલા જાન તાબૂતમાં સવાર થઈને આપણી સામે આવ્યા. જ્યારે આ તાબૂત પહોંચ્યું ત્યારે દરેકની આંખ અશ્રુભીની (નમ) હતી. હંમેશા હસતા અને મુસ્કુરાતા રહેતા ખાલા આજે શાંત હતા અને બધાને રડાવી રહ્યા હતા... 😢 ખાલા આપણને છોડી ગયા, પરંતુ એક જબરદસ્ત પેગામ (સંદેશ) આપી ગયા: "જિંદગી ફાની (નાશવંત) છે, આ અચાનક ખતમ થઈ જાય છે, એટલા માટે દિલ સાફ રાખો, સંબંધોને નિભાવો, અને દરેક સમયે મોત માટે તૈયાર રહો!" અલ્લાહ તઆલા ખાલાની મગફિરત (ક્ષમા) ફરમાવે, તેમને શહીદોમાં ગણતરી ફરમાવે, આપણને અને ખાસ કરીને તેમના પતિ, દીકરા અને દીકરીઓને સબ્રે જમીલ (ઉત્તમ ધૈર્ય) નસીબ ફરમાવે, અને આપણને તેમના માટે ઈસાલે સવાબ (પુણ્ય પહોંચાડવાનું) કરતા રહેવાની તૌફીક અતા ફરમાવે.

આમીન.

- મુબશિર કાવી