બીજી શાદી (લગ્ન)😅
રમુજી
કહેવાય છે કે જૂના જમાનામાં નિષ્ણાત શિક્ષકો પાસે મોટી ઉંમરના પરિણીત વિદ્યાર્થીઓ પણ ભણતા હતા. આવી જ રીતે એક શિક્ષક પાસે એક વિદ્યાર્થી ભણતો હતો, શિક્ષકના બે લગ્ન થયા હતા અને વિદ્યાર્થીના એક.
શિક્ષક રોજ વિદ્યાર્થીને કહેતો, "એક લગ્નમાં શું મજા, અસલી મજા તો બીજા લગ્નમાં છે." વિદ્યાર્થી સાંભળી સાંભળીને આખરે બીજા લગ્ન કરવા માટે તૈયાર થઈ ગયો.
બીજા લગ્નના દિવસે જ મિત્રો સાથે થોડું મોડું થઈ ગયું, જ્યારે તે નવી દુલ્હનના દરવાજે પહોંચ્યો તો દરવાજો બંધ હતો.
ખટખટાવ્યો, તો જવાબ મળ્યો, "જાઓ એ જ ચુડેલ પાસે જેની પાસે અત્યાર સુધી બેઠા હતા!" અહીં તો પાણીપતનું યુદ્ધ શરૂ થવા જેવું હતું.
સમજાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો કે "ભલી સ્ત્રી, હું મિત્રો પાસે હતો," પણ પત્નીની શંકા કેવી રીતે દૂર થાય? આના ઇલાજથી તો હકીમ લુકમાન પણ લાચાર હતા, તેથી તે માની નહીં.
વિચાર્યું, ચાલો પહેલી પત્ની તો ક્યાંય ગઈ નથી, ત્યાં જ જાઉં છું, આખરે શિયાળાની ઠંડી રાત પણ તો પસાર કરવી છે.
ત્યાં ગયો તો એ દરવાજો પણ બંધ હતો, ખટખટાવ્યો, તો જવાબ મળ્યો, "જે નવીને પરણીને લાવ્યા છો ત્યાં જ જઈને મરો, હવે અહીં શું લેવા આવ્યા છો?"
તેણે આજીજી કરી કે તે પણ દરવાજો નથી ખોલી રહી. આ સાંભળીને પહેલી પત્ની વધુ જોરમાં આવી ગઈ કે "મને શું પડી છે દરવાજો ખોલવાની."
વિચાર્યું, ચાલો મસ્જિદ જઈએ કારણ કે ઘર વગરના લોકોનું ઠેકાણું એ જ છે. કોઈ ચટાઈ કે શેતરંજી લપેટીને રાતની ઠંડીનો સામનો તો કરીએ.
થાકેલા-પાકેલા મસ્જિદ પહોંચ્યા, વીજળીનો જમાનો હતો નહીં, દીવો પ્રગટાવવાની જરૂર નહોતી.
અંધારામાં જેવો ચટાઈ પર હાથ નાખ્યો તો કંઈક નરમ-નરમ વસ્તુનો અહેસાસ થયો, અંધારામાં શિક્ષકજીનો અવાજ આવ્યો, "આખરે આવી જ ગયા! રોજ હું અહીં એકલો હોતો હતો, વિચાર્યું ચાલો હવે બે તો થયા!!!" 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣
