🍁 *મજાક-મજાકમાં શિખામણ...* 🍁

વિદ્યાર્થી ધ્યાનથી સાંભળી રહ્યો હતો.

શિક્ષકે પૂછ્યું, "જો હું તને એક સફરજન, અને એક સફરજન, અને એક સફરજન આપું, તો તારી પાસે કેટલા સફરજન થશે?"

વિદ્યાર્થીએ કોઈ પણ ખચકાટ વિના જવાબ આપ્યો, "૪."

શિક્ષકને લાગ્યું કે કદાચ વિદ્યાર્થી સવાલ બરાબર સમજી શક્યો નથી. શિક્ષકે શાંતિથી ફરીથી પૂછ્યું...

"જો, જો હું તને એક સફરજન, અને એક સફરજન, અને એક સફરજન આપું, તો તારી પાસે કુલ કેટલા સફરજન થશે?"

વિદ્યાર્થી વિચારવા લાગ્યો, અને થોડીવાર વિચાર્યા પછી બોલ્યો, "૪."

હવે શિક્ષક થોડા આશ્ચર્યચકિત થયા અને તેમને ગુસ્સો પણ આવ્યો, પણ તેમણે ફરીથી એ જ સવાલ કર્યો. આ વખતે શિક્ષકના ચહેરા પર ફેલાયેલી નિરાશા જોઈને વિદ્યાર્થીએ ખૂબ વિચારીને જવાબ આપ્યો અને કહ્યું, "૪ સફરજન."

અચાનક શિક્ષકને યાદ આવ્યું કે વિદ્યાર્થીને લીચી બહુ ભાવે છે; કદાચ તેને સફરજન પસંદ નથી અને એ કારણે તે સવાલ પર ધ્યાન નથી આપી રહ્યો. તેથી શિક્ષકે પૂછ્યું, "સારું એ જણાવ, જો હું તને એક લીચી, અને એક લીચી, અને એક લીચી આપું, તો તારી પાસે કુલ કેટલી લીચી થશે?"

વિદ્યાર્થીએ વિચારીને જવાબ આપ્યો, અને પ્રશ્નાર્થ ભાવે કહ્યું, "૩??"

"બિલકુલ સાચું!" શિક્ષકે ખુશ થઈને કહ્યું, અને પછી પૂછ્યું, "તો હવે જણાવ કે જો હું તને એક સફરજન, અને એક સફરજન, અને એક સફરજન આપું, તો તારી પાસે કુલ કેટલા સફરજન થશે?"

"૪," વિદ્યાર્થીએ જવાબ આપ્યો.

હવે શિક્ષકને ખૂબ ગુસ્સો આવ્યો. તેમણે પહેલા તો વિદ્યાર્થીને વઢ્યા અને પછી ગુસ્સામાં પૂછ્યું, "કેવી રીતે? ૪ સફરજન કેવી રીતે થાય?!"

*વિદ્યાર્થીએ માસૂમિયતથી જવાબ આપ્યો:*

*"કારણ કે એક સફરજન પહેલાથી જ મારી બેગમાં પડેલું છે!"*

.

*તેથી... ગુસ્સો કરવા કરતાં બહેતર છે કે માણસ પહેલાં બીજાઓનો અભિપ્રાય જાણી લે. બની શકે કે તેઓ કોઈ બીજા પાસાથી બાબતને જોઈ રહ્યા હોય, અને એ પણ બની શકે કે તેમનો અભિપ્રાય સાચો હોય.*