'ખલ્ક-એ-કુરાન' (કુરાન સર્જિત હોવાના) મુદ્દા પર ઇમામ અહમદ બિન હમ્બલ (રહમતુલ્લાહ અલૈહ) ને કોરડા મારવાની ઘટના ઇસ્લામિક ઇતિહાસની પ્રસિદ્ધ ઘટનાઓમાંથી એક છે. જ્યારે ઇમામ આ કસોટીમાં સફળ થયા, ત્યારે ત્યારપછી તેઓ ક્યારેક-ક્યારેક ફરમાવતા, "અલ્લાહ અબૂ અલ-હૈથમ પર રહમ (દયા) કરે, અલ્લાહ તેની મગફિરત (માફી) કરે, અલ્લાહ તેની ભૂલોને દરગુઝર કરે."
એક દિવસ તેમના પુત્રએ તેમને પૂછ્યું કે, "આ અબૂ અલ-હૈથમ કોણ છે જેમની માટે આપ સતત દુઆ કરતા રહો છો?" ફરમાવ્યું, "શું તું તેને નથી ઓળખતો?" પુત્રએ કહ્યું, "ના." ફરમાવ્યું, "જે દિવસે મને કોરડા મારવા માટે બહાર કાઢવામાં આવ્યો, ત્યારે મેં જોયું કે પાછળથી એક માણસ મારા કપડાં ખેંચી રહ્યો છે. મેં પાછા વળીને જોયું તો તેણે પૂછ્યું, 'શું આપ મને ઓળખો છો?' મેં કહ્યું, 'ના.' તે કહેવા લાગ્યો, 'હું પ્રખ્યાત ગજવાકાતરુ (જેબકતરો) અને ડાકુ અબૂ અલ-હૈથમ છું. સરકારી રેકોર્ડમાં આ વાત નોંધાયેલી છે કે મને જુદા-જુદા સમયે અઢાર હજાર કોરડા મારવામાં આવ્યા છે, તેમ છતાં મેં આ તુચ્છ દુનિયાની ખાતર શેતાનની આજ્ઞાપાલન પર પૂરી મક્કમતા (ઇસ્તિકામત) દર્શાવી. આપ તો દીન (ધર્મ) ના એક સર્વોચ્ચ હેતુ માટે કેદ થયા છો, તેથી કોરડા ખાતી વખતે દીનની ખાતર રહેમાન (અલ્લાહ) ની આજ્ઞાપાલન પર સબ્ર અને મક્કમતાથી કામ લેજો.'"
તેની આ વાતથી ઇમામ અહમદ બિન હમ્બલની હિંમત વધુ મજબૂત થઈ. ખબર નહીં અબૂ અલ-હૈથમને પોતાનું આ વાક્ય પછીથી યાદ પણ રહ્યું હતું કે નહીં, પરંતુ ઇમામ અહમદ બિન હમ્બલને તેનો એક-એક શબ્દ યાદ રહ્યો કે જીવનની એક મુશ્કેલ ઘડીમાં કોઈના વાક્યથી કેવી રીતે હિંમત વધી હતી. મર્દ-એ-મોમિન (સાચા આસ્તિક) ની શાન એ જ હોય છે કે તે ક્યારેય નેકી (ભલાઈ) ને ભૂલતો નથી, તે અહેસાન અને ભલાઈને હંમેશા યાદ રાખે છે. ઇમામને જીવનભર જ્યારે પણ ભૂતકાળની તે ક્ષણો યાદ આવતી, ત્યારે તેઓ દુઆઓના ફૂલો લઈને યાદોની મઝાર પર અર્પણ કરી દેતા.
શેર:
દિલ કી ચોટોં ને કભી ચૈન સે રહને ન દિયા,
જબ સર્દ હવા ચલી, મૈંને તુઝે યાદ કિયા.
