યઝીદ બિન મલિક એક ઉમયયદ ખલીફા હતા, તેઓ નવા ખલીફા હતા જે ઉમર બિન અબ્દુલ અઝીઝ પછી આવ્યા હતા. એક દિવસ તેઓ કહેવા લાગ્યા, "કોણ કહે છે કે બાદશાહોને ખુશીઓ નસીબ નથી થતી...? હું આજનો દિવસ ખુશી સાથે વિતાવીને બતાવીશ, હવે હું જોઉં છું કે કોણ મને રોકે છે...?" તેમને કહેવામાં આવ્યું, "આજકાલ બળવો (બગાવત) થઈ રહ્યો છે, આ થઈ રહ્યું છે, તે થઈ રહ્યું છે, તો મુશ્કેલી ઊભી થશે." તેઓ કહેવા લાગ્યા, "આજે મને દેશના કોઈ સમાચાર સંભળાવવામાં ન આવે, ભલે ગમે તેટલો મોટો બળવો થઈ જાય, હું કોઈ સમાચાર સાંભળવા નથી માંગતો, આજનો દિવસ ખુશી સાથે વિતાવવા માંગું છું." તેમની એક ખૂબ જ સુંદર દાસી (લોંડી) હતી, જેના સૌંદર્યની કોઈ મિસાલ નહોતી, જેનું નામ હુબાબા હતું. તેઓ પોતાની પત્નીઓ કરતાં પણ વધુ તેને પ્રેમ કરતા હતા. તેને લઈને તેઓ મહેલમાં પ્રવેશ્યા. ફળો આવી ગયા, શરબતો આવી ગયા, બધી વસ્તુઓ આવી ગઈ; આજનો દિવસ ખુશીથી વિતાવવા માંગે છે. હજુ અડધો દિવસ પણ નહોતો વીત્યો, હુબાબાને ખોળામાં લીધેલી છે, તેની સાથે હસી-મજાક કરી રહ્યા છે, અને પોતાના હાથે દ્રાક્ષ તોડી-તોડીને તેને ખવડાવી રહ્યા છે. તેમણે દ્રાક્ષનો એક દાણો લીધો અને તેના મોઢામાં મૂક્યો. તે કોઈ વાત પર હસી પડી, તો તે દ્રાક્ષનો દાણો સીધો તેની શ્વાસનળીમાં જઈને અટકી ગયો, અને એક જટકા સાથે તેનો જીવ નીકળી ગયો. જે દિવસને તેઓ સૌથી વધુ ખુશી સાથે વિતાવી માંગતા હતા, તે તેમની જિંદગીનો એવો અતિ ખરાબ દિવસ બન્યો કે તેઓ દીવાના થઈ ગયા, પાગલ થઈ ગયા. ત્રણ દિવસ સુધી તેમણે તેને દફન કરવા ન દીધી, ત્યાં સુધી કે તેનું શરીર સડી ગયું. જબરદસ્તીથી બનૂ ઉમય્યાના સરદારોએ તેનો મૃતદેહ (મય્યત) છીનવી લીધો અને દફન કર્યો, અને બે અઠવાડિયા પછી તેઓ આ જ પાગલપનમાં મૃત્યુ પામ્યા. તકબ્બુર (અહંકાર) નું પરિણામ આવું જ હોય છે. (બિખરે મોતી: ૫-૨૫૬, હવાલો: હયાતુલ હૈવાન) _____________📝📝_____________ મનકૂલ (નકલ કરેલ). પસંદગી: ઇસ્લામિક ટ્યુબ પ્રો એપ