આ વાર્તા સીરિયા (શામ) માં બની હતી, જેને એક દરજીના કારખાનાના માલિકે વર્ણવી છે. વાર્તાના કથાકાર કહે છે: હું એક દરજીના કારખાનાનો માલિક હતો. મારી એક પડોશણ હતી જેમના પતિ (શૌહર) અવસાન પામ્યા હતા અને તેઓ પોતાની પાછળ ત્રણ અનાથ (યતીમ) બાળકો છોડી ગયા હતા. એક દિવસ તે મારા કારખાનામાં આવી અને કહેવા લાગી: "એ ફલાણા (ભાઈ), મારી પાસે એક સિલાઈ મશીન છે જેના પર મારા પતિ કામ કરતા હતા અને અમને તેના પર કામ કરતા આવડતું નથી. હું ઈચ્છું છું કે આ અનાથ બાળકોનું પાલનપોષણ (કિફાલત) કરું, શું હું આ મશીનને તમારા કારખાનામાં લાવીને તમને ભાડે આપી શકું જેથી મને થોડી આવક થાય અને હું મારા પરિવારનું પેટ ભરી શકું?" હું તેની વાત સાંભળીને શરમાઈ ગયો (અને શરમ ક્યારેય બુરાઈ તરફ નથી લઈ જતી). મેં કહ્યું: "બહેન, બિલકુલ! તમે તેને મારી પાસે મોકલી દો." જ્યારે તે મશીન લાવી ત્યારે મેં જોયું કે તે ખૂબ જ જૂનું મોડેલ હતું અને કોઈ કામનું નહોતું. પરંતુ હું તે સ્ત્રીનું દિલ તોડવા નહોતો માંગતો. મેં તેને પૂછ્યું: "બહેન, તમે આ મશીનનું ભાડું શું લેવા માંગો છો?" તેણે કહ્યું: "ત્રણ હજાર લીરા"... અને આ ઘટના યુદ્ધ (જંગ) ના વીસ વર્ષ પહેલાંની છે. મેં તેને ત્રણ હજાર લીરા આપ્યા અને મશીનને એક ખૂણામાં મૂકી દીધું કારણ કે તે કોઈ કામનું નહોતું. પરંતુ મેં તેનું દિલ ન તોડ્યું. અમે દસ વર્ષ સુધી આ જ સ્થિતિમાં રહ્યા. દર મહિને ઉમ્મે જમીલ આવતી અને મશીનનું ભાડું લઈ જતી, જ્યારે મશીન કારખાનાના એક ખૂણામાં પડ્યું રહેતું અને કોઈ કામ કરતું નહોતું. દસ વર્ષ પછી, અમે નાના કારખાનામાંથી એક નવા કારખાનામાં સ્થળાંતર (ટ્રાન્સફર) કર્યું જે નગરના છેવાડે હતું. જ્યારે અમે સામાન ખસેડી રહ્યા હતા ત્યારે મેં કહ્યું: "ઉમ્મે જમીલનું મશીન પણ લઈ લો." કારખાનાના મેનેજરે કહ્યું: "સર, આપણને ઉમ્મે જમીલના મશીનની શું જરૂર છે? શા માટે તેને લઈ જઈએ?" મેં કહ્યું: "એ પૂછવું તારું કામ નથી, બસ તેને લઈ લે." દિવસો અને વર્ષો વીતતા ગયા. પછી યુદ્ધ (જંગ) શરૂ થઈ ગયું. અને ખુદાના સમ, તે વિસ્તારમાં મારા કારખાના સિવાય બધું જ બરબાદ થઈ ગયું. યુદ્ધના કારણે ઉમ્મે જમીલ સાથેનો સંપર્ક તૂટી ગયો. અમે ઘણી કોશિશ કરી પણ તેની કોઈ ભાળ ન મળી. જ્યારે પણ અમે તેના નંબર પર ફોન કરતા ત્યારે તે બંધ આવતો હતો. મારા કારખાનાની મેનેજર મને છોડીને યુરોપ જતી રહી. બે મહિના પછી, તેણે મને ફોન કર્યો અને કહ્યું: "મેં એક સપનું (ખ્વાબ) જોયું છે જનાબ અને હું ઈચ્છું છું કે તમે તે સાંભળો." મેં પૂછ્યું: "તે શું સપનું છે?" તેણે કહ્યું: "મેં સપનામાં સાંભળ્યું કે એક અવાજ કહી રહ્યો હતો: 'ફલાણાને કહો કે ઉમ્મે જમીલના મશીનની બરકતથી અમે તમારા કારખાનાને આ યુદ્ધમાં સુરક્ષિત (મેહફૂઝ) રાખ્યું.'" વાર્તાના કથાકાર કહે છે: "મારી ત્વચા (રૂંવાડા) ધ્રૂજી ઉઠી અને આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. મેં કહ્યું: 'અલ્હમ્દુલિલ્લાહ' (અલ્લાહનો શુક્ર છે). અને ખુદાના સમ, મારા કારખાનામાંથી એક સોય પણ ગાયબ નહોતી થઈ, જો કે તે વિસ્તારમાં બધું જ તબાહ અને બરબાદ થઈ ગયું હતું." 🎯 બોધ (શિક્ષણ): ભલાઈના કાર્યો દરેક બુરાઈ અને નુકસાનથી બચાવે છે. જેમ કે અલ્લાહ સુબહાનહુ વતઆલાએ સાચો વાયદો કર્યો છે: ઈન્નલ્લઝીન આમનૂ વ અમિલુસ્સાલેહાતિ ઇન્ના લા નુઝીઉ અજ્ર મન અહસન અમલા (સૂરહ અલ-કહફ: આયત ૩૦) બેશક જે લોકો ઈમાન લાવ્યા અને નેક કાર્યો કર્યા, તો ચોક્કસપણે અમે સદાચારી લોકોનો બદલો (અજ્ર) ક્યારેય વ્યર્થ (ઝાયા) નથી કરતા.