એક યુવાન પોતાના જીવનની બાબતોથી ઘણો પરેશાન હતો. એક દિવસ એક દરવેશ (સંત) સાથે મુલાકાત થઈ તો પોતાનો હાલ કહી સંભળાવ્યો. કહેવા લાગ્યો કે બહુ પરેશાન છું. આ દુઃખ અને પરેશાનીઓ હવે મારી સહનશક્તિની બહાર છે. લાગે છે કદાચ મારું મૃત્યુ જ મને આ ગમોમાંથી મુક્તિ અપાવી શકે છે. દરવેશે તેની વાત સાંભળી અને કહ્યું, "જાઓ અને મીઠું (નમક) લઈ આવો." યુવાન આશ્ચર્યચકિત તો થયો કે મારી વાતને મીઠા સાથે શું સંબંધ, પણ છતાંય લઈ આવ્યો. દરવેશે કહ્યું, "પાણીના ગ્લાસમાં એક મુઠ્ઠી મીઠું નાખો અને તેને પી લો." યુવાને એવું જ કર્યું તો દરવેશે પૂછ્યું, "આનો સ્વાદ કેવો લાગ્યો?" યુવાન થૂંકતા બોલ્યો, "ખૂબ જ ખરાબ, એકદમ ખારો!" દરવેશ હસતા હસતા બોલ્યો, "હવે એક મુઠ્ઠી મીઠું લઈને મારી સાથે આ સામેના તળાવ (ઝીલ) સુધી ચાલ." ચોખ્ખા પાણીથી ભરેલા એ તળાવ સામે પહોંચીને દરવેશે કહ્યું, "ચાલ, હવે આ મુઠ્ઠીભર મીઠાને પાણીમાં નાખી દે અને પછી આ તળાવનું પાણી પી." યુવાન પાણી પીવા લાગ્યો, તો દરવેશે પૂછ્યું, "જણાવ આનો સ્વાદ કેવો છે, શું હજુ પણ તને આ ખારું લાગી રહ્યું છે?" યુવાન બોલ્યો, "ના, આ તો મીઠું છે. બહુ સારું છે." દરવેશ યુવાનની પાસે બેસી ગયો અને તેનો હાથ પકડતા બોલ્યો: "આપણા દુઃખો બિલકુલ આ મીઠા જેવા જ છે. જેટલું મીઠું ગ્લાસમાં નાખ્યું હતું તેટલું જ તળાવમાં નાખ્યું છે. પરંતુ ગ્લાસનું પાણી કડવું થઈ ગયું અને તળાવના પાણીને મુઠ્ઠીભર મીઠાથી કોઈ ફરક ન પડ્યો. આ જ રીતે મનુષ્યો પણ પોતપોતાની ક્ષમતા (ઝર્ફ/પાત્રતા) મુજબ તકલીફોનો સ્વાદ અનુભવે છે. જ્યારે તમને કોઈ દુઃખ મળે ત્યારે પોતાને મોટા કરી લો, ગ્લાસ ન બનો પણ તળાવ (ઝીલ) બની જાઓ. અલ્લાહ તઆલા કોઈના પર તેની હિંમત (ક્ષમતા) કરતાં વધુ બોજ નથી નાખતા. તેથી આપણે હંમેશા વિશ્વાસ રાખવો જોઈએ કે ગમે તેટલા દુઃખો આવે, તે આપણી સહનશક્તિ કરતાં વધુ નહીં હોય..." ــــــــــــــــــــــــــ📝📝ــــــــــــــــــــــــــ મનકૂલ (નકલ કરેલ). પસંદગી: ઇસ્લામિક ટ્યુબ પ્રો એપ