عربی ہفتم دورہ حدیث شریف

مبادیات حدیث
مبادیات حدیث
المنحۃ الالھيۃ فی شرح السراجیۃ
المنحۃ الالھيۃ فی شرح السراجیۃ
فارسی زبان کا آسان قاعدہ
فارسی زبان کا آسان قاعدہ
مصباح الحاجۃ مترجم و شرح اردو مالا بد منہ
مصباح الحاجۃ مترجم و شرح اردو مالا بد منہ
اللباب فی شرح الکتاب الجزء الاول
اللباب فی شرح الکتاب الجزء الاول
اللباب فی شرح الکتاب الجزء الثانی
اللباب فی شرح الکتاب الجزء الثانی
اللباب فی شرح الکتاب الجزء الثالث
اللباب فی شرح الکتاب الجزء الثالث
اللباب فی شرح الکتاب الجزء الرابع
اللباب فی شرح الکتاب الجزء الرابع
الفهارس العامہ لکتاب شرح الرضی علی الکافیہ
الفهارس العامہ لکتاب شرح الرضی علی الکافیہ

હઝરત મૌલાના અશરફ અલી સાહેબ થાનવી પોતે પોતાની નજરમાં

હઝરત મૌલાના અશરફ અલી સાહેબ થાનવી પોતે પોતાની નજરમાં

હકીમુલ ઉમ્મત હઝરત મૌલાના અશરફ અલી થાનવી (રહમતુલ્લાહી અલયહિ) પાસે થાના ભવનમાં તૈનાત એક પોલીસ અધિકારીએ બૈઅત (આધ્યાત્મિક નિષ્ઠા) માટે વિનંતી કરી, જેના જવાબમાં આપે તેમને પોતાનો પરિચય આપતા લખ્યું: "હું એક ખુશ્ક (સરળ/રૂખો) તાલિબ-એ-ઇલ્મ (વિદ્યાર્થી) છું. આ જમાનામાં જે વસ્તુઓને દરવેશી (સૂફીવાદ) માટે જરૂરી માનવામાં આવે છે, જેમ કે મિલાદ શરીફ, અગિયારમી (ગ્યારવીં), ઉર્સ, નિયાઝ, ફાતિહા, કવ્વાલી અને તસર્રુફ (આધ્યાત્મિક નિયંત્રણ) વગેરે—હું આ બધાથી વંચિત (મહરૂમ) છું અને મારા મિત્રોને પણ આ ખુશ્ક માર્ગ પર રાખવાનું પસંદ કરું છું. હું ન તો સાહબ-એ-કરામત (ચમત્કાર કરનાર) છું કે ન સાહબ-એ-કશ્ફ (દિવ્ય દ્રષ્ટિ ધરાવનાર), ન સાહબ-એ-તસર્રુફ છું અને ન તો આમીલ (તંત્ર-મંત્ર કરનાર) છું. હું માત્ર અલ્લાહ અને અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહુ અલયહિ વસલ્લમ) ના આદેશોથી લોકોને માહિતગાર કરતો રહું છું. મારા મિત્રો સાથે કોઈ પણ પ્રકારની ઔપચારિકતા (તકલ્લુફ) રાખતો નથી, ન તો મારી હાલત, ન મારી કોઈ તાલીમ (શિક્ષણ), કે ન દીની બાબતો (ધાર્મિક બાબતો) અંગેની કોઈ સલાહ (મશવરો) છુપાવવા માંગુ છું. અમલ કરવા માટે કોઈને મજબૂર કરતો નથી, હા, અમલ કરતો જોઈને ખુશ અને અમલથી દૂર જોઈને દુઃખી (રંજીદા) જરૂર થાઉં છું. હું કોઈની પાસે કોઈ માંગણી (ફરમાઇશ) કરતો નથી કે ન તો કોઈની ભલામણ (સિફારિશ) કરતો નથી, તેથી કેટલાક લોકો મને ખુશ્ક કહે છે. મારો મિજાજ એવો છે કે એકના પક્ષમાં બીજાને કોઈ તકલીફ (અઝીયત) ન આપું, ભલે તે માત્ર મૌખિક (હર્ફી) તકલીફ જ કેમ ન હોય. સૌથી વધુ ધ્યાન (એહતેમામ) મને પોતાના માટે અને મારા મિત્રો માટે એ વાતનું છે કે કોઈને પણ કોઈ પ્રકારની તકલીફ (અઝીયત) ન પહોંચાડવામાં આવે; ભલે તે શારીરિક (જિસ્માની) હોય જેમ કે માર-પીટ, ભલે આર્થિક (માલી) હોય જેમ કે કોઈનો હક છીનવી લેવો કે અન્યાયી રીતે કોઈ વસ્તુ લઈ લેવી, ભલે આબરૂ (સન્માન) અંગેની હોય જેમ કે કોઈનું અપમાન કરવું (તહકીર) કે કોઈની પીઠ પાછળ નિંદા (ગીબત) કરવી, ભલે માનસિક (નફસાની) હોય જેમ કે કોઈને ચિંતામાં (તશ્વીશમાં) નાખવું કે કોઈ અપ્રિય અને દુઃખદ વ્યવહાર કરવો. અને જો પોતાની ભૂલને કારણે આવી કોઈ વાત થઈ જાય, તો માફી માંગવામાં કોઈ શરમ અનુભવવી નહીં. મને આ બાબતોનું એટલું બધું ધ્યાન છે કે કોઈનો દેખાવ શરીઅતની વિરુદ્ધ જોઈને તો માત્ર નારાજગી (ફરિયાદ) થાય છે, પરંતુ આ બાબતોમાં (બીજાને તકલીફ ન પહોંચાડવામાં) બેદરકારી જોઈને ભારે આઘાત લાગે છે અને હું દુઆ કરું છું કે અલ્લાહ આનાથી મુક્તિ (નિજાત) આપે."

સૌથી તાજેતરનું

Naats