એક તુર્ક મુસલમાન મસ્જિદ-એ-નબવી શરીફના આંગણામાં (અહાતામાં) ઊભા રહીને પોતાની આંખે જોયેલી ઘટના આ રીતે વર્ણવે છે: જું મસ્જિદ-એ-નબવીમાં ઊભો-ઊભો જોઈ રહ્યો હતો કે ચાર પોલીસવાળા કોઈની રાહ જોઈ રહ્યા છે. પછી એક વ્યક્તિ ત્યાં આવ્યો તો પોલીસવાળાઓએ દોડીને તેને કાબૂમાં કરી લીધો અને તેના હાથ બાંધી દીધા. નવયુવાને કહ્યું, "મને દુઆ અને તવસ્સુલ (ભલામણ) ની મંજૂરી આપી દો. મારી વાત સાંભળી લો, હું કોઈ ભિખારી નથી અને કોઈ ચોર પણ નથી." પછી તે યુવાન ચીસો પાડવા લાગ્યો. મેં તેને જોયો તો એવું લાગ્યું જાણે હું તેને ઓળખું છું. હું જણાવું કે મેં તેને કેવી રીતે ઓળખ્યો; ખરેખર, મેં તેને કેટલીય વાર બારગાહ-એ-રિસાલાત (રોઝા-એ-રસૂલ) માં રડતો જોયો હતો. આ એક અલ્બેનિયન (Albanian) નવયુવાન હતો. તેની ઉંમર ૩૫ કે ૩૬ વર્ષની આસપાસ હતી, તેના સોનેરી વાળ અને હળવી દાઢી હતી. મેં પોલીસવાળાઓને કહ્યું, "આનો કોઈ ગુનો નથી, તો તમે આની સાથે આવું કેમ કરી રહ્યા છો? આખરે આના પર શું આરોપ છે?" તેમણે કહ્યું, "તું પાછો હટી જા! આ બાબતમાં બોલવાનો તને કોઈ હક નથી." પરંતુ મેં ફરીથી કહ્યું, "આખરે આનો તમારી સાથે શું પ્રશ્ન છે? શું આણે કોઈ ચોરી કરી છે?" તેમણે કહ્યું, "આ માણસ ૬ વર્ષથી અહીં મદીના શરીફમાં રહી રહ્યો છે, પરંતુ તેનું આ રહેવું ગેરકાયદેસર (વિઝા વગર) છે. અમે તેને પકડીને પાછો તેના દેશ મોકલવા માંગીએ છીએ, પરંતુ તે દરેક વખતે એક જ યુક્તિથી ભાગી જાય છે અને જઈને રૌઝા-એ-રસૂલમાં આશ્રય લઈ લે છે. અમે અંદર જઈને તેની ધરપકડ કરવા નહોતા માંગતા." મેં પૂછ્યું, "તો હવે તેની સાથે શું કરશો?" કહેવા લાગ્યા, "અમે તેને પકડીને પ્લેનમાં બેસાડી દઈશું અને પાછો અલ્બેનિયા મોકલી દઈશું." નવયુવાન સતત રડી રહ્યો હતો અને કહી રહ્યો હતો, "જો તમે મને છોડી દેશો તો શું થઈ જશે? જુઓ, હું કોઈ ચોર નથી, હું કોઈની પાસે ભીખ નથી માંગતો. હું તો અહીં બસ મોહબ્બત-એ-રસૂલ ﷺ માં રહી રહ્યો છું." પોલીસવાળાઓએ કહ્યું, "ના, એવું માન્ય (જાયઝ) નથી." નવયુવાને કહ્યું, "સારું, મને જરા શાંતિથી રસૂલુલ્લાહ ﷺ ને એક અરજ કરી લેવા દો." પછી તે નવયુવાને પોતાનું મોં ગુંબદ-એ-ખિઝરા તરફ કરી લીધું. પોલીસવાળાઓએ કહ્યું, "ચાલ કહે, જે કહેવું હોય તે." તો નવયુવાને ગુંબદ-એ-ખિઝરા તરફ જોયું અને જે કંઈ પણ અરબીમાં કહ્યું, તે હું સમજી ગયો. તે નવયુવાન કહી રહ્યો હતો, "યા રસૂલુલ્લાહ ﷺ! શું આપણી વચ્ચે કરાર (સમજોતો) નહોતો થયો? શું મેં મારા માતા-પિતાને નથી છોડ્યા? શું મારી દુકાન બંધ કરીને મારું ઘર-બાર નથી છોડ્યું? અને એ વચન (અહદ) લઈને અહીં નહોતો આવ્યો કે હું આપની રહેમતના સાયડામાં રહીશ? હુઝૂર! હવે જોઈ લો, આ લોકો મને એવું કરતાં રોકી રહ્યા છે. યા રસૂલુલ્લાહ ﷺ! આપ મધ્યસ્થી (દખલગીરી) કેમ નથી ફરમાવતા? યા રસૂલુલ્લાહ ﷺ! આપ મધ્યસ્થી કેમ નથી ફરમાવતા?" એટલામાં નવયુવાન બેહાલ (બેભાન) થવા લાગ્યો તો પોલીસવાળાઓએ પકડ જરા ઢીલી કરી અને નવયુવાન નીચે પડી ગયો. એક પોલીસવાળાએ તેને લાત મારતા કહ્યું, "ઓ ધોખેબાજ, ઊભો થા!" પરંતુ નવયુવાને કોઈ પ્રતિક્રિયા (રદ્દે-અમલ) ન દર્શાવી. મેં પોલીસવાળાઓને કહ્યું, "આ નહીં ભાગે, તમે વોશરૂમમાંથી પાણી લાવો અને તેના ચહેરા પર છાંટો." પરંતુ નવયુવાન કોઈ હલચલ નહોતો કરી રહ્યો. એક પોલીસવાળાએ કહ્યું, "આને સરખી રીતે જુઓ તો ખરા, ક્યાંક આ સાચે જ મરી તો નથી ગયો ને." બીજો પોલીસવાળો કહેવા લાગ્યો, "આને આપણે એવી કઈ ઈજા પહોંચાડી છે, જેનાથી આ મરી જાય." પછી તેમણે એમ્બ્યુલન્સને બોલાવી. સામે આવેલા સાત નંબરના ગેટ પરથી એક એમ્બ્યુલન્સ આવી. તેમણે નવયુવાનની ગળાની નસ (શાહ-રગ) પર હાથ મૂકીને ધબકારા તપાસ્યા અને નબઝ ચેક કરી તો કહેવા લાગ્યા, "આને મરી ગયે તો ૧૫ મિનિટ થઈ ચૂકી છે." હવે પોલીસવાળાઓ જાણે ગુનેગાર હોય તેમ નીચે બેસી ગયા અને રડવા લાગ્યા. તે દ્રશ્ય પણ જોવા જેવું હતું. તેમાંનો એક તો પોતાના બંને ઘૂંટણ પર હાથ પછાડતા કહેતો હતો, "હાય! અમારા હાથ કેમ ન ભાંગી ગયા. કાશ અમને ખબર હોત કે આને રસૂલુલ્લાહ ﷺ સાથે આટલી તીવ્ર (શદીદ) મોહબ્બત છે. હાય! અમારા હાથ કેમ ન ભાંગી ગયા." તે પછી એમ્બ્યુલન્સવાળાઓએ તેને ત્યાંથી ઉઠાવ્યો, અને જન્નતુલ બકી તરફ કફન-દફન (તજહીઝ-ઓ-તકફીન) વાળા ભાગમાં લઈ ગયા. ગુસ્લ (સ્નાન) ના સમયે હું પણ ત્યાં જ હાજર હતો. હું તેમને કહેતો હતો, "મને પણ હાથ લગાવવા દો, મને પણ આની અર્થી (ચારપાઈ) ને ઉઠાવવા દો." જ્યારે જનાઝો તૈયાર થઈને નમાઝ માટે જવા લાગ્યો ત્યારે પોલીસવાળાઓએ મને કહ્યું કે, "અમે જેટલું પાપ વહોર્યું છે, બસ એટલું પૂરતું છે. આને અમારા સિવાય બીજું કોઈ નહીં ઉઠાવે. કદાચ આ રીતે અમને આખેરાતમાં (પરલોકમાં) થોડી છૂટછાટ મળી જાય." મારી સામે જ તે નવયુવાન વારંવાર કહી રહ્યો હતો કે, "યા રસૂલુલ્લાહ, આપ મધ્યસ્થી કેમ નથી કરી રહ્યા?" જુઓ! રસૂલુલ્લાહ ﷺ એ મધ્યસ્થી ફરમાવી દીધી અને મૌતના ફરિશ્તાએ પોતાની ફરજ બજાવીને તેને આપ ﷺ સુધી હંમેશા માટે પહોંચાડી દીધો. અલ્લાહ આપણને પોતાના હબીબ ﷺ ની એવી જ મોહબ્બત અતા ફરમાવે જેવી આ અલ્બેનિયન નવયુવાનને અતા ફરમાવી હતી. આમીન.