વર્તમાન સમયમાં ઇઝરાયેલ અંગે ત્રણ દ્રષ્ટિકોણ (મોકિફ) જોવા મળે છે: નંબર (૧) ઇઝરાયેલ, અમેરિકા વગેરે: તેમનું વલણ એવું છે કે: બૈતુલ મુકદ્દસ (જેરૂસલેમ) સહિત પેલેસ્ટાઇનના જેટલા ભાગ પર ઇઝરાયેલનો કબજો છે, તે ઇઝરાયેલનો ભાગ છે. દેશનિકાલ કરાયેલા પેલેસ્ટિનીઓ ગમે ત્યાં જાય, પેલેસ્ટાઇનમાં તેમના માટે કોઈ જગ્યા નથી. બૈતુલ મુકદ્દસ ઇઝરાયેલની રાજધાની રહેશે. નંબર (૨) તુર્કી, જોર્ડન, ઇજિપ્ત (મિસ્ર): તે ઇસ્લામિક દેશો કે જેમણે ઇઝરાયેલને માન્યતા આપી રાખી છે, તેમનું વલણ એ છે કે: ૧૯૪૮માં સંયુક્ત રાષ્ટ્ર (UN) એ ઇઝરાયેલ માટે જે વિસ્તાર અને સરહદો નક્કી કરી હતી, ઇઝરાયેલ તેની અંદર જ રહે, અને બૈતુલ મુકદ્દસ તેમજ બાકીના પેલેસ્ટાઇનને આઝાદ કરે. તે ઇઝરાયેલનો ભાગ નથી. નંબર (૩) પાકિસ્તાન અને સાઉદી અરેબિયા વગેરે: તે દેશો કે જેમણે ઇઝરાયેલના ગેરકાયદેસર અસ્તિત્વને શરૂઆતથી જ સ્વીકાર્યું (માન્યતા આપી) નથી. તેમનું વલણ એ છે કે: યહૂદીઓ સમગ્ર પેલેસ્ટાઇન પરથી પોતાનો બળજબરીપૂર્વકનો (ગાસિબાના) કબજો ખતમ કરે, તેમની પાસે યુરોપિયન દેશોનું નાગરિકત્વ (સિટીઝનશિપ) છે જ. તેઓ ૧૯૨૨માં અને ત્યારપછી જ્યાં જ્યાંથી આવીને પેલેસ્ટાઇનમાં વસ્યા હતા, ત્યાં પાછા જાય. અને પેલેસ્ટાઇનના મુદ્દાનો ઉકેલ ૧૯૪૮ના બદલે ૧૯૧૭ની સ્થિતિના આધારે કરવામાં આવે, જ્યારે ખિલાફત-એ-ઉસ્માનિયા (ઓટોમન સામ્રાજ્ય) નું શાસન હતું અને પેલેસ્ટાઇનની અંદર કોઈ યહૂદીને કાયમી રહેવાની મંજૂરી ન હતી. (માસિક સફદર, ઓક્ટોબર / પૃષ્ઠ: ૧૦)