આ વાર્તા ડોક્ટર મોહમ્મદ રાતિબ અલ-નાબુલસીની છે જે તે પોતાની માતા વિશે જણાવે છે. તેઓ કહે છે કે એક દિવસ જ્યારે તેઓ નાના હતા, તેમની માતાએ તેમને પૂખ્યું: "શું તું પોતાના હોઠ બંધ કર્યા વિના 'હલાલ' શબ્દ બોલી શકે છે?" તેમણે પ્રયત્ન કર્યો અને સફળતાપૂર્વક પોતાના હોઠ બંધ કર્યા વિના 'હલાલ' શબ્દ બોલી લીધો. તેમની માતાએ ખુશ થઈને તેમના વખાણ કર્યા અને તેમને ચૂમી લીધા. પછી માતાએ કહ્યું: "શું તું પોતાના હોઠ બંધ કર્યા વિના 'હરામ' શબ્દ બોલી શકે છે?" તેમણે ઘણી વખત પ્રયત્ન કર્યો પણ સફળ થઈ શક્યા નહીં. પછી તેમણે ઉદાસ થઈને કહ્યું: "ના માતા, હું નથી કરી શકતો, ગમે તેટલો પ્રયત્ન કરું, અંતમાં મારા હોઠ આપોઆપ બંધ થઈ જાય છે." આના પર તેમની માતા હસી પડ્યા અને કહેવા લાગ્યા: "બેટા, હલાલ અને હરામમાં આ જ તફાવત છે. હરામ હંમેશાં બંધન અને મુશ્કેલીનું કારણ બને છે, જ્યારે હલાલ હંમેશાં ખુશી અને સરળતાનું કારણ બને છે. હવે આ તારી મરજી છે કે તું પોતાના માટે કયો રસ્તો પસંદ કરે છે, હલાલ જે દુનિયા અને આખિરતના દરવાજા ખોલી દે છે અથવા હરામ જે બધા દરવાજા બંધ કરી દે છે." તે દિવસ પછી જ્યારે તેઓ કોઈ ખોટું કામ કરતા હતા ત્યારે તેમની માતા પોતાના હોઠ બંધ કરી લેતા હતા, અને તેમના ચહેરા પર દુઃખની લહેર છવાઈ જતી હતી. પરંતુ જ્યારે તેઓ કોઈ સારું કામ કરતા હતા ત્યારે માતા મુસ્કુરાતા પોતાના હોઠ ખોલી દેતા અને કહેતા કે જો તું હંમેશાં પોતાની માતાની મુસ્કુરાહટ જોવા માંગતો હોય તો હંમેશાં હલાલ અને પાકીઝા (પવિત્ર) રસ્તો અપનાવ. જ્યારે ડોક્ટર મોહમ્મદ મોટા થયા ત્યારે તેમણે ક્યારેય પોતાની માતાની મુસ્કુરાહટ ગુમાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો નહીં. જ્યારે તેમની માતાનું અવસાન થયું અને તેઓ છેલ્લી વિદાય આપવા અને છેલ્લી વાર ચૂમવા માટે તેમની પાસે ગયા તો તેમણે પોતાની માતાને મુસ્કુરાતા જોયા, તેમના હોઠ ખુલ્લા હતા. તેમણે કહ્યું: "હું વચન આપું છું માતા, હું હંમેશાં હલાલના રસ્તા પર ચાલીશ." આ વાર્તાનો ઉદ્દેશ્ય એ છે કે પોતાના બાળકોને માત્ર એટલું જ ન શીખવો કે કેટલાક કામો એબ (ખામી) છે, પરંતુ તેમને એ પણ જણાવો કે આ હલાલ અને હરામ છે; આ અલ્લાહને ખુશ કરે છે અને આ અલ્લાહને નારાજ કરે છે, જેથી તેઓ અલ્લાહની પ્રસન્નતા માટે જીવન જીવે, ન કે લોકોના ડરથી. [સદકા જારિયા માટે આ લખાણ જરૂર શેર કરો] ___________📝📝___________ મનકૂલ. પસંદગી: ઇસ્લામિક ટ્યુબ પ્રો એપ