જ્યારે હઝરત સાદ બિન અબી વક્કાસ (રઝીઅલ્લાહુ અન્હુ) એ મદાયન વિજય (ફતહ) કર્યું, ત્યારે તેમણે જાહેરાત કરાવી કે જે મુજાહિદ (યોદ્ધા) પાસે જે પણ માલ-એ-ગનીમત (યુદ્ધમાં મળેલી સામગ્રી) હોય, તે બધું લાવીને એક જગ્યાએ જમા કરાવે જેથી આપણે તેને વહેંચી શકીએ. લોકો માલ-એ-ગનીમત જમા કરાવવા લાગ્યા. ત્રણ દિવસ વીતી ગયા અને એવું લાગ્યું કે હવે કોઈની પાસે કંઈ બાકી નથી. સાદ બિન અબી વક્કાસ (રઝીઅલ્લાહુ અન્હુ) બેઠા હતા, ત્યાં જ એક યુવાન આવ્યો, જેના કપડાં ખૂબ જ સામાન્ય દેખાતા હતા. આર્થિક (માલી) રીતે તે એટલો અમીર માણસ દેખાતો ન હતો; તેણે સામાન્ય અને ફાટેલા કપડાં પહેર્યા હતા. તેણે એક કપડામાં કંઈક લપેટેલું હતું, તે લઈને આવ્યો અને કહેવા લાગ્યો, "અમીર-એ-કાફિલા (સેનાપતિ)! આ હું આપને આપવા માટે આવ્યો છું." જ્યારે તેમણે તેને ખોલ્યું તો તેની અંદર દુશ્મન બાદશાહનો તાજ હતો—જાણે આ મુજાહિદે તે બાદશાહનો વધ કર્યો હોય અને તેનો તાજ તેના હાથમાં આવી ગયો હોય, પરંતુ લોકોને આ વાતની બિલકુલ ખબર નહોતી. જો આ મુજાહિદ ઇચ્છત તો તેને પોતાની પાસે રાખી શકત અને આખી જિંદગી તેના હીરા અને મોતી કાપી-કાપીને વેચીને પોતાનું જીવન વૈભવથી વિતાવી શકત, કારણ કે બાદશાહોના તાજમાં તો મોટા-મોટા ડાયમંડ (હીરા) હોય છે. જ્યારે આ સામાન્ય સૈનિકે તે આપ્યું, ત્યારે સાદ બિન અબી વક્કાસ (રઝીઅલ્લાહુ અન્હુ) ખૂબ જ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા કે કોઈને ખબર પણ નથી અને આટલી કિંમતી વસ્તુ તેણે લાવીને પોતે જ આપી દીધી. હઝરત સાદ બિન અબી વક્કાસ (રઝીઅલ્લાહુ અન્હુ) એ તેને પૂછ્યું, "એ મુજાહિદ! તારું નામ શું છે?" જ્યારે તેને પૂછવામાં આવ્યું કે તારું નામ શું છે, ત્યારે તે યુવાને પાછા ફરવા માટે પોતાનો ચહેરો ફેરવ્યો અને બે ડગલાં પાછા હટીને કહેવા લાગ્યો: "જે અલ્લાહની પ્રસન્નતા (રઝા) માટે આ તાજ લાવીને આપને પાછો આપ્યો છે, તે મારું નામ પણ જાણે છે અને મારા પિતાનું નામ પણ જાણે છે." આને કહેવાય અલ્લાહ માટે કાર્ય કરવું.