એક વખત હું શેખ હઝરત મૌલાના મસીહઉલ્લાહ ખાન સાહેબ રહમતુલ્લાહ અલયહની પાસે બેઠો હતો અને તે સમયે ત્યાં બીજું કોઈ ન હતું, માત્ર હું જ હતો. એટલામાં એક માણસ આવ્યો અને હઝરત પાસે તાવીજ માંગવા લાગ્યો. હઝરતે કહ્યું કે હું તાવીજ નથી આપતો. જાઓ ભાઈ જાન પાસેથી લઈ લો! (ભાઈ જાન એટલે હઝરતના દીકરા, જેમને વિદ્યાર્થીઓ અને સામાન્ય લોકો બધા ભાઈ જાન કહે છે). તે માણસ બહાર ગયો, પછી થોડી વાર પછી આવીને કહેવા લાગ્યો, હઝરત! આપ જ આપી દો. હઝરત વાલા રહમતુલ્લાહ અલયહે ફરીથી ફરમાવ્યું: હું તાવીજ નથી આપતો, ભાઈ જાન પાસેથી લઈ લો. તે માણસ ફરીથી બહાર ગયો અને થોડી વાર પછી પાછો આવીને એ જ રીતે કહેવા લાગ્યો કે હઝરત! તાવીજ આપ જ આપી દો, હઝરતે ફરી એ જ જવાબ આપ્યો અને તેને રવાના કર્યો અને મારી તરફ જોઈને ફરમાવવા લાગ્યા: ભાઈ! અમે તો સોની હતા, લોકોએ અમને લુહાર સમજી લીધા, એટલે કે જો કોઈ સોની પાસે લોખંડનું કોઈ કામ કરાવવા જાય તો આ 'વઝઉશ-શઈ ફી ગૈરી મહલ્લિહ' (કોઈ વસ્તુને તેની યોગ્ય જગ્યા સિવાય અન્ય જગ્યાએ રાખવી) જેવું ગણાશે. એ જ રીતે આજે લોકો અલ્લાહ વાળા (બુઝુર્ગો) પાસે પોતાના સુધારા (ઇસ્લાહ) માટે, અલ્લાહની મઅરિફત (ઓળખ) મેળવવા, દીની વાતો જાણવા અને અલ્લાહ સુધી પહોંચવાના રસ્તાઓ પૂછવા જવાને બદલે, તાવીજ વિશે પૂછવા જાય છે, દુનિયા વિશે જાણવા જાય છે કે હઝરત મારું ફલાણું કામ અટકી ગયું છે, ઉકેલી આપો વગેરે વગેરે. એક વખત જ્યારે હઝરત શાહ અબરારુલ હક સાહેબ રહમતુલ્લાહ અલયહ બીમાર થઈને મુંબઈમાં સારવાર હેઠળ હતા, હું ત્યાં હઝરતની મુલાકાત (ઝિયારત) માટે હાજર થયો. અસ્રની નમાઝ પછી લોકો મુલાકાત માટે હાજરી આપતા હતા અને હઝરત વાલા ક્યારેક પોતે પાંચ-દસ મિનિટ બયાન (પ્રવચન) કરતા અને ક્યારેક કોઈ મહેમાન આલિમ (વિદ્વાન) હોય, તો તેમને વઅઝ (ઉપદેશ) આપવાનો હુકમ કરતા હતા. તે દિવસે મને ફરમાવ્યું કે આજે તમે લોકોને કેટલીક દીની વાતો જણાવો. હુકમનું પાલન કરતા જ્યારે હું બયાન કરી રહ્યો હતો, ત્યારે હઝરત વાલા પણ ઉપરથી જ્યાં તેમનો ઉતારો (કિયામ) હતો ત્યાંથી પધાર્યા અને તેમાં મેં હઝરત મસીહ કુલ ઉમ્મતનો આ જ કિસ્સો સંભળાવ્યો, તો હઝરત વાલા તેનાથી ખૂબ પ્રભાવિત થયા અને ફરમાવ્યું કે મૌલાનાએ બહુ સરસ વાત કહી, બહુ સરસ વાત કહી. (ઘટનાઓ વાંચો અને બોધપાઠ લો) ___________📝📝___________ મનકૂલ. પસંદગી: ઇસ્લામિક ટ્યુબ. ____________📝📝____________