એક વખત હઝરત મૌલાના હુસૈન અહમદ મદની (રહ.) પર દેશદ્રોહ (ગદ્દારી) નો કેસ ચાલ્યો અને ફિરંગીની (અંગ્રેજોની) અદાલત હોલ કરાચીમાં તેમની પેશી થઈ. મૌલાના મોહમ્મદ અલી જૌહર અને બીજા ઘણા અકાબરીન (વરિષ્ઠ નેતાઓ) પણ ત્યાં હાજર હતા. ફિરંગીએ બોલાવ્યા અને કહ્યું, "હુસૈન અહમદ! આ જે તમે ફતવો આપ્યો છે કે અંગ્રેજોની ફોજમાં સામેલ થવું હરામ છે, તેની પરવાનગી નથી. તમને ખબર છે કે આનું પરિણામ..." હઝરતે ફરમાવ્યું, "હા, મને ખબર છે કે આનું પરિણામ શું છે." તેણે પૂછ્યું, "શું પરિણામ છે?" હઝરતના ખભા પર એક સફેદ ચાદર હતી. હઝરતે તેની તરફ ઈશારો કરીને ફરમાવ્યું, "આ તેનું પરિણામ છે." ફિરંગીએ કહ્યું, "શું મતલબ?" ફરમાવ્યું, "આ કફન છે. હું મારી સાથે લઈને આવ્યો છું જેથી જો તમે મને ફાંસી પણ આપી દો તો કફન મારી પાસે હોય." મૌલાના મોહમ્મદ અલી જૌહરે હઝરતના પગ પકડી લીધા અને વિનંતી કરી, "હઝરત ! થોડો દ્વિઅર્થી (ઝૂ-માયની) જવાબ આપી દો જેનાથી તમે બચી જાઓ, કારણ કે અમને તમારી ખૂબ જરૂર છે. તમે અમારા સરના તાજ છો, તમારા જેવા અકાબિર અમને ફરી નહીં મળે." પરંતુ તે સમયે હઝરત મદની (રહ.) ની અદભુત શાન હતી. સુભાનઅલ્લાહ! ફિરંગી કહેવા લાગ્યો, "હુસૈન અહમદ! તારે કફન લાવવાની શું જરૂર હતી? જેને સરકાર ફાંસી આપે તેને કફન પણ સરકાર જ આપે છે." હઝરત મદની (રહ.) એ ફરમાવ્યું, "ભલે કફન સરકાર આપે છે, પરંતુ હું મારું કફન એટલા માટે લાવ્યો છું કે ફિરંગીના આપેલા કફનમાં મને અલ્લાહની સમક્ષ જતાં શરમ આવે છે. હું કબરની અંદર તમારું કફન પણ લઈને જવા માંગતો નથી." આપણા વડીલો (અકાબિર) દ્રઢતાના કેવા પહાડ હતા! અલ્લાહુ અકબર. વંશાવળી (શજરા એ નસબ) થી હુસૈન અહમદ મદની સૈયદ છે... અને હુસૈન બિન અલી (રઝીઅલ્લાહુ તઆલા અન્હુમા) ના વંશજોમાંથી છે.