કહેવાય છે કે એક અરબી વ્યક્તિએ (اعرابی) તેની પત્નીને તલાક આપી દીધા. કેટલાક લોકો તેની પાસે પૂછવા અને કારણ જાણવા આવ્યા કે તેણે તલાક કેમ આપ્યા? તેણે કહ્યું: "તે હજુ ઇદ્દત (عدت) માં છે, હજી સુધી તે મારી પત્ની છે અને મને તેની સાથે ફરી સંબંધ જોડવાનો (રુજૂ કરવાનો) અધિકાર છે. જો હું તેની ખામીઓ તમારી સામે જાહેર કરી દઈશ, તો પછી રુજૂ કેવી રીતે કરીશ?" લોકોએ રાહ જોઈ અને ઇદ્દત પૂરી થઈ ગઈ, અને તે વ્યક્તિએ રુજૂ ન કર્યું. લોકો ફરીથી તેની પાસે આવ્યા ત્યારે... તેણે કહ્યું: "જો હું હવે તેના વિશે કંઈપણ જણાવીશ, તો તે તેના વ્યક્તિત્વને કલંકિત કરવા સમાન હશે અને કોઈ તેની સાથે લગ્ન નહીં કરે!!" લોકોએ રાહ જોઈ ત્યાં સુધી કે તે સ્ત્રીના બીજી જગ્યાએ લગ્ન થઈ ગયા. લોકો ફરીથી તેની પાસે આવ્યા અને તલાકનું કારણ પૂછવા લાગ્યા. તે અરબીએ કહ્યું: "હવે જ્યારે તે કોઈ બીજાની ઇજ્જત છે, અને મર્યાદા (શરાફત) નો તકાજો એ છે કે હું પરસ્ત્રી અને અજાણી સ્ત્રી વિશે મારી જીભ બંધ રાખું...!!" આ લખાણ એવા લોકો માટે છે જેઓ પોતાની પત્નીની ભૂલો પોતાના મિત્રો અને સ્નેહીઓ આગળ ગાતા ફરે છે. બીજાઓની ખામીઓ શોધવાનું છોડો; ક્યારેક પોતાની સામે પણ અરીસો રાખો..