આપણા સમાજમાં જ્યારે પોતાના દીકરા કે ભાઈ માટે સંબંધ (માંગુ) શોધવામાં આવે છે ત્યારે... છોકરીની સુંદરતા, છોકરીની શરાફત (સંસ્કાર), છોકરીનું ઘરકામ, છોકરીનું રહન-સહન, છોકરીનું શિક્ષણ, છોકરીનું ખાનદાન, છોકરીનું દહેજ, છોકરીનો મિલકતમાં હિસ્સો અને છોકરીના જન્મથી લઈને તેની યુવાની સુધીનો ઇતિહાસ—જેની સાક્ષી (ગવાઈ) પણ શરત હોય છે! અને છોકરા માટે માત્ર તેની નોકરી હોવી જ પૂરતી છે; ન તેનો દેખાવ મહત્વનો, ન તેનું ચરિત્ર મહત્વનું, ન તેની ચાલ-ચલગત મહત્વની, ન તેના મિત્રો મહત્વના, ન તેનો પરિવાર સાથેનો સંબંધ મહત્વનો, ન તેના પ્રેમ-પ્રકરણો મહત્વના... બસ એક નોકરી તેના ૧૦૦ ખામીઓ (એબો) પર પડદો પાડી દે છે. અને સૌથી મોટી કરૂણતા (અલમિયા) એ છે કે જ્યારે કોઈની દીકરી કે બહેનના ઘરે તેને જોવા જાય છે, ત્યારે પહેલા કહેવડાવી દે છે કે "છોકરી જોવા આવી રહ્યા છીએ". ત્યાં છોકરીના દિલ પર શું વીતે છે, જે દિલ અને મગજમાં તરફડતી, દુઆઓ માંગતી, વિચારતી અને પાગલ જેવી થઈ જતી હોય છે... "શું થશે? હું પસંદ આવીશ કે નહીં? જો પસંદ ન આવી તો લોકો શું કહેશે? જો પસંદ આવી પણ ગઈ તો તે લોકો કેવા હશે? તે છોકરો કેવો હશે?" જેવા હજારો સવાલો. અને ઉપરથી અજ્ઞાનતા (જહાલત) એ કે તે લોકો બીજાની વહુ-દીકરીઓને બોલાવે છે અને છોકરીને બધાની સામે ચાલવા માટે કહેવામાં આવે છે. જેમ બજારમાં ઘેટાં-બકરાંને થોડાક ડગલાં ચલાવીને પસંદ કરવામાં આવે છે, તેના રૂમમાં જઈને જુએ છે, તેમના ઘરે ખાઈ-પીને પછી પોતાના ઘરે પહોંચીને એક મેસેજ મોકલી દે છે—"માફ કરજો અમને છોકરી પસંદ નથી!!" આવા લોકોને તો તેલની ગરમ કઢાઈમાં નાખી દેવા જોઈએ! ઝાલિમો (અત્યાચારીઓ)!!! એક નહીં, ૧૦ વાર સંબંધ ના કરો, પરંતુ ત્યાં છોકરી જોવા કોઈ બહાનાથી પણ જઈ શકાય છે. જ્યાં સુધી પસંદ ન આવે ત્યાં સુધી સંબંધની (લગ્નની) વાત ન કરો. તે છોકરી છે, કોઈ ફરિશ્તો નથી! કોઈ પરી નથી! એક સાદી અને માસૂમ ઇન્સાન છે, જેના કેટલાક જઝબાતો છે, કેટલાક સપના છે અને તેનું પણ કોઈ આત્મસન્માન (ઇજ્જત-એ-નફ્સ) છે. ખુદારા (ભગવાન ખાતર) પોતાના ચાંદ જેવા દીકરાઓ માટે પરીઓ જરૂર શોધો, પણ કોઈની બહેન-દીકરીમાં ખામીઓ કાઢીને નહીં, કોઈની આહ (દુઃખ) લઈને નહીં, કોઈની બદદુઆ લઈને નહીં! ___________📝📝📝___________ સાભાર (મનકૂલ) પસંદગી: ઇસ્લામિક ટ્યુબ એપ