ખુરાસાનનો રાજા શિકાર રમીને પાછો આવ્યા પછી સિંહાસન પર બેઠો હતો, થાકને કારણે તેની આંખો ઘેરાઈ રહી હતી. રાજાની પાસે એક ગુલામ હાથ જોડીને અદબ (આદર) સાથે ઊભો હતો. રાજાને ખૂબ જ ઊંઘ આવી રહી હતી, પણ જ્યારે પણ તેની આંખો બંધ થતી, ત્યારે એક માખી આવીને તેના નાક પર બેસી જતી હતી. ઊંઘ અને બેધ્યાનપણાને કારણે રાજા ગુસ્સામાં માખીને મારવાનો પ્રયત્ન કરતો, પણ તેનો હાથ પોતાના જ ચહેરા પર પડતો અને તે ગભરાઈને જાગી જતો હતો. જ્યારે બે-ત્રણ વાર આવું થયું, ત્યારે રાજાએ ગુલામને પૂછ્યું, "તને ખબર છે કે અલ્લાહે માખીને કેમ પેદા કરી છે? તેના સર્જનમાં અલ્લાહનું શું રહસ્ય (હિકમત) છુપાયેલું છે?" ગુલામે રાજાનો આ સવાલ સાંભળ્યો તો તેણે એવો જવાબ આપ્યો જે સોનેરી અક્ષરોથી લખવાને લાયક છે. ગુલામે જવાબ આપ્યો, "નામદાર રાજા સાહેબ! અલ્લાહે માખીને એટલા માટે પેદા કરી છે જેથી રાજાઓ અને સુલ્તાનોને એ વાતનો અહેસાસ થતો રહે કે તેઓ પોતાને ક્યાંક ખુદા (ભગવાન) ના સમજી બેસે, કારણ કે તેઓ પોતે એક માખી પર પણ કાબૂ મેળવી શકતા નથી...!!" રાજાને તે ગુલામની વાત એટલી પસંદ આવી કે તેણે તેને આઝાદ કરીને પોતાનો મુશીર (સલાહકાર) નીમી દીધો.