હઝરત દાઊદ બિન રશીદ (રહ.) ફરમાવે છે: મુલ્કે શામ (સીરિયા) માં બે સુંદર અને ઈબાદત કરનારા યુવાનો રહેતા હતા. વધુ પડતી ઈબાદત અને તકવા-પરહેઝગારી (પવિત્રતા) ના કારણે તેમને 'સબીહ' અને 'મલીહ' ના નામે પોકારવામાં આવતા હતા. તેમણે પોતાનો એક પ્રસંગ કંઈક આ રીતે વર્ણવ્યો: એક વખત અમને ભૂખે ખૂબ જ પરેશાન કર્યા. મેં મારા સાથીદાર (રફીક) ને કહ્યું, 'ચાલ, ફલાણા રણમાં (સહરામાં) જઈને કોઈ વ્યક્તિને દીને મતીન (સાચા દીન) ના કેટલાક અહકામ (નિયમો) શીખવીને આપણી આખિરતની ભલાઈ માટે કંઈક પગલું ભરીએ.' આથી અમે બંને રણ તરફ ચાલી નીકળ્યા. ત્યાં અમને એક અશ્વેત (કાળા રંગનો) માણસ મળ્યો જેના માથા પર લાકડાનો ભારો હતો. અમે તેને કહ્યું, 'બતાવ! તારો રબ કોણ છે?' આ સાંભળીને તેણે લાકડાનો ભારો જમીન પર ફેંક્યો અને તેના પર બેસીને કહ્યું, 'મને એ ન પૂછો કે તારો રબ કોણ છે? બલ્કે એ પૂછો કે ઈમાન તારા દિલના કયા ખૂણામાં છે?' આ ગ્રામીણ માણસની આરિફાના (જ્ઞાનભરી) વાતો સાંભળીને અમે બંને આશ્ચર્યથી એકબીજાનું મોઢું જોવા લાગ્યા. તે ફરી બોલ્યો, 'તમે કેમ શાંત થઈ ગયા? મને પૂછો, સવાલ કરો, બેશક જ્ઞાન મેળવનાર (તાલિબે ઇલ્મ) સવાલ કરવાથી રોકાતો નથી.' અમે તેની વાતોનો કોઈ જવાબ ન આપી શક્યા અને શાંત રહ્યા. જ્યારે તેણે અમારી શાંતિ જોઈ તો બારગાહે ખુદાવંદી (અલ્લાહના દરબાર) માં આ રીતે વિનંતી કરી: 'એ મારા પાક પરવરદિગાર! તું સારી રીતે જાણે છે કે તારા કેટલાક એવા બંદાઓ પણ છે કે જ્યારે તેઓ તારી પાસે માંગે છે, તો તું તેમને જરૂર આપે છે. મારા મૌલા! મારી આ લાકડીઓને સોનું બનાવી દે.' હજુ તેણે આ શબ્દો પૂરા જ કર્યા હતા કે બધી લાકડીઓ ચમકદાર સોનું બની ગઈ. તેણે ફરી દુઆ કરી, 'એ મારા પરવરદિગાર! બેશક તું તારા એવા બંદાઓને વધુ પસંદ કરે છે જેઓ કીર્તિ (શોહરત) ના ભૂખ્યા નથી હોતા. મારા મૌલા! આ સોનાને ફરીથી લાકડીઓ બનાવી દે.' તેની વાત પૂરી થતાં જ તે બધું સોનું ફરીથી લાકડીઓમાં બદલાઈ ગયું. તેણે લાકડાનો ભારો પોતાના માથા પર મૂક્યો અને એક તરફ રવાના થઈ ગયો. અમે પોતાની જગ્યાએ સ્તબ્ધ અને સ્થિર ઊભા રહ્યા અને કોઈનામાં તેની પાછળ જવાની હિંમત ન થઈ. અલ્લાહ સુબ્હાનહુ વ તઆલાના આ નેક બંદાનો ઝાહિરી (બાહ્ય) રંગ ભલે કાળો હતો, પરંતુ તેમનું અંતર (બાતિન) નૂરે મઅરેફત અને ઈમાનથી પ્રકાશીત અને રોશન હતું. ઉયૂનુલ હિકાયાત, ઇસ્ન અલ-જવઝી, અનુવાદક: ૨/૨૪૬ થી ૨૪૭ ____________📝📝____________ મનકૂલ (નકલ કરેલ). પસંદગી: ઇસ્લામિક ટ્યુબ પ્રો એપ