સાલેહીન (નેક લોકો) માંથી એક વ્યક્તિ રોજ રાત્રે શહેરની દીવાલ પર ઊભા રહીને આ અવાજ લગાવતો હતો, "ચાલો, કાફલાના ચાલવાનો સમય આવી ગયો છે". જ્યારે તેમનું અવસાન (ઇન્તેકાલ) થઈ ગયું, ત્યારે શહેરના શાસક (હાકિમ) ને આ અવાજ સંભળાયો નહીં. તપાસ કરવા પર ખબર પડી કે તેમનું અવસાન થઈ ગયું છે, તો અમીરે (શાસકે) આ શાયરી (અશઆર) વાંચી: مَا زَالَ يَلْهَجُ بِالرَّحِيلِ وَذِكْرِه حَتَّى انَاخَ بِبَابِهِ الْجَمَّالُ فَأَصَابَهُ متیقظا مُتَشَمِّرًا ذَا أَهْبَةٍ لَمْ تُلْهِهِ الْآمَالُ શાયરીનો અનુવાદ: "તે સતત કૂચ (પ્રસ્થાન) ના અવાજ અને તેના સ્મરણમાં વ્યસ્ત રહ્યો, ત્યાં સુધી કે ખુદ તેના દરવાજા પર ઊંટવાળાએ (મોતના ફરિશ્તા તરફ ઇશારો છે) પડાવ નાખ્યો. પરિણામે તેણે તેને જાગતો, સતેજ અને સંપૂર્ણ તૈયાર મેળવ્યો; ખોટી આશાઓ અને આકાંક્ષાઓ તેને ગાફેલ (બેદરકાર) ન કરી શકી." (અત-તઝકિરહ ફી અહવાલીલ મૌતા વલ આખિરહ, ૧૦) પુસ્તક: અલ્લાહ સે શર્મ કીજીયે (પાના ૧૯૨) લેખક: મુફ્તી સલમાન મન્સૂરપુરી પસંદગી: ઇસ્લામિક ટ્યુબ પ્રો એપ